Blogisch!

In mijn vorige post zei ik dat een Infographic niet ‘even snel’ gemaakt is. Laat ik nu net via de mail een verzoek krijgen er eentje te reviewen. Waarschijnlijk niet toevallig over een onderwerp uit mijn verleden: Blackberry. Je weet wel: die smartphone waar ik een exit-gesprek mee had.

Onderstaande Infographic vertelt een, tragisch, verhaal. Mijn opmerkingen erbij:

• De tragiek en ondergang achter een goed concept wordt duidelijk.
• Precies de juiste hoeveelheid data om het verhaal te ondersteunen. Niet te veel of te weinig.
• Wellicht had er iets bij gekund om het gebrek aan innovatie van RIM te illustreren, vanuit een functionaliteitsperspectief. Ze werden een ‘one-trick-pony’, door veilig en realtime toegang te bieden tot mail en berichtenverkeer voor bedrijven, maar negeerden de ‘consumerization‘ van ICT/Gadgets door professionals. Aan de andere kant, deze Infographic raakt dan misschien te ‘vol’.

Created by: MBAOnline.com

Als je draaitabellen en platte rapportjes een beetje zat bent dan zal de ontwikkeling en hype van infographics je niet ontgaan zijn. Niet dat ik draaitabellen onnuttig vind, maar visueel is het niet zo spannend. Infographics helpen het ‘spannend’ te maken door het verhaal achter de data te vertellen.

Mijn vermoeden dat het spannend maken van data inspanning vereist werd vandaag maar weer eens bevestigd, door te spelen met twee tools: easel.ly en visual.ly.

• Visual.ly is vooral een netwerk waar Infographics gedeeld kunnen worden met elkaar. Gebruikers kunnen ‘Uploaden’, wat in de praktijk betekent linken naar Infographics elders op het web. Gebruikers hebben een profiel, maar deze is niet, net als bij Twitter en Slideshare, te volgen. Zelf maken van Infographics kan volgens een te kiezen thema m.b.v. hashtags. Leuke gimmick.
• Easel.ly doet me technisch denken aan bijvoorbeeld MindMeister, zei het met een ander doel. Je krijgt een canvas waar je objecten, zoals pictogrammen, afbeeldingen en grafiek-onderdelen, op kan slepen. Elk object is te configureren. Ook hier kun je starten met een thema en deze aanpassen. Echter, ik zie geen enkele mogelijkheid om data te ‘koppelen’, anders dan dat ik in een tekstvak cijfers of percentages type. Wellicht omdat een Infographic eigenlijk nooit zoveel data bevat?
  Tja, dan kan ik net zo goed in powerpoint iets tekenen.

Kortom, een infographic-generator levert snel en makkelijk een info-graphic waar je niet heel veel aan hebt. Echt mooie infographics vereisen:

• Expertise op een bepaald domein, om inzicht in de data te hebben.
• Creativiteit om cijfers en verbanden om te vormen tot een verhaal en deze visueel vorm te kunnen geven.
• Inspanning en tijd!

Via FlowingData.

Het is een beetje egocentrisch, ik weet het. Patsen met je eigen 50 conferentie-tweets en ik val in herhaling…

Ze zijn als volgt gemaakt:

• Downloaden van Archivist.
• Zoeken op hashtag #bdwt2012
• Exporteren naar text (tab gescheiden bestand) of naar xml.
• Importeren in Excel, met tab als scheidingsteken. XML ging bij mij beter omdat er in sommige tweets iets staat wat lijkt op een tab of enter. Dat lijken dan 2 tweets in de tekst en dus 2 rijen in de tabel en dan gaat de import stuk.
• Filteren op username @blogisch

Bij deze:

ALLE tweets van IEDEREEN zijn hier te downloaden. (Joël: doe eens niet zo hysterisch met je caps-lock)

En ja, ik weet het… Een dashboard van een QlikView conferentie moet je natuurlijk eigenlijk in QlikView hebben! Tssss… Archivist gebruiken… Maar ja, export naar eigen offline archief kon alleen met Archivist.

Bram van der Lans van ING praat ons bij over hun implementatie van Qlikview op de BDWT Conferentie. Zij hadden te maken met een aantal uitdagingen:

• Beperkt budget.
• Arbeidsintensieve handmatige rapportages: 80% ging zitten in het produceren van een rapport en slechts 20% in de analyse ervan.
• Rapporten waren statisch.
• Toename van ad-hoc behoefte aan analyses, vooral sinds de kredietcrisis.

Zij gebruikten Qlikview als instrument, logisch gezien het thema van de conferentie. Hun stappen van implementatie:

• Eerst voor één rapportage uitdaging een kleine implementatie binnen het eigen team.
• Het aantal gebruikers en databronnen laten toenemen.
• De frequentie van publiceren verhogen, van maandelijks naar wekelijks naar ‘real-time’.

Tips:

• Heb een duidelijke set doelen.
• Start klein, denk groot.
• Investeer in expertise. Niet alleen bij rapportbouwers, maar ook bij eindgebruikers.
• Teveel toepassingen bouwen schrikt gebruikers af: less is more.

James Richardson, Research Director van Gartner geeft op de BDWT2012 conferentie de keynote “Consumerization and the Future of BI: Technologies to Drive Adoption”.

Van oudsher is Business Intelligence nogal gericht op de ‘beslissers’, meestal managers en bestuurders. Toch is BI slechts geadopteerd in 28% van de organisaties. Dat betekent dat veel managers besluiten nemen op basis van slechte data, ‘gut-feeling’ en excel-sheets. BI voor de gewone professional is echter nog veel relevanter. Dat wordt bevordert door ‘Consumerization’.

Als consumenten steeds meer gewend raken aan de beschikbaarheid van informatie thuis, dan wil men dat op werk ook. Vooral als de grens tussen die 2 omgevingen aan het vervagen is. Daarom stelt James dat ‘Consumerization’ niet te mijden is en je het moet omarmen als organisatie. Zijn tip: gebruik het als trend om te innoveren. Consumenten innoveren zelfstandig zonder ‘R&D budget’.

Analoog aan de trend op hardware gebied (BYOD etc.) is er ook een trend om eigen tools te hebben om informatie samen te stellen. Een aantal ontwikkelingen sturen dit en leiden tot kritische vragen om jezelf te stellen:

• Usability: kun je patronen in informatie snel en makkelijk vinden, op een intuïtieve manier? Of heb je ‘data-miners‘ nodig?
• Mobile: tablets en smartphones zijn de zwakke plekken om mensen te motiveren informatie op te zoeken en te gebruiken.
• Snelheid: informatie genereren op basis van data kost veel computerkracht. Dat is steeds minder schaars. Minder zandlopertjes dus.
• Relevantie: leer mensen zelf te vissen door ‘self-service’ BI. Dit verhoogt de relevantie van informatie voor de eindgebruiker.

Praktisch stelt James een complementaire aanpak voor:

• Traditioneel BI: KPI’s, monitoren, data-warehouses, gekocht en verspreid door consultants. Top down.
• Data discovery: visuele informatie, zoekfuncties, analyses, gekocht en verspreid door gebruikers. Bottom up.

Fijne spreker, die James. Kan trends verbinden met de dagelijkse praktijk.

Onverwacht even ingevallen voor een collega: een conferentie over Qlikview. Veel jargon over business intelligence enzo. Vanuit Onderwijsgroep Tilburg zijn we geen klant, maar we willen wel op de hoogte zijn van mogelijkheden. Omdat het gras altijd groener is bij andere software.

Vincent Peters opent met de eerste keynote “Business User-Driven BI”. Qlikview blijkt een flinke jongen te zijn: beursgenoteerd, 25.000 klanten in 100 landen. Hij positioneert Qlikview in het rijtje andere ‘simpele’ leveranciers: Google, Apple en Salesforce. Maar dan voor BI, hij stelt dat ze alles vereenvoudigen. Een beetje trots vermeldt hij daarom de vermelding door Gartner.

De ontwikkelingen die hij ziet:

• Beslissingen lager in de organisatie, op teamniveau. Het aantal te nemen beslissingen neemt enorm toe, ook voor mensen op de werkvloer. Deze moeten dan wel de beschikking hebben over alle relevante informatie. Sluit een beetje aan bij ‘BI for the masses’ dat ik in 2007 al hoorde.
• Snellere wijzigingen. Grote uitdagingen om in te spelen op veranderingen. Je kunt niet 3 jaar bezig zijn met een implementatie.
• Data-explosie: een sterke toename van gegevens die echter niet snel toegankelijk zijn.

De visie op informatie: BI moet ‘ontdekkend’ werken. Inzicht krijg je door te kunnen spelen met de informatie, in visueel aantrekkelijke schermen. Qlikview toont wat je selecteert èn wat je weglaat maar er wel mee te maken heeft.

Het aantrekkelijke van de term ‘ontdekkend BI’ vind ik, dat het niet een vast ingericht dashboard veronderstelt. Je kunt van te voren niet ruiken wat een gebruiker van informatie vervolgens wil weten. Het ene antwoord leidt altijd tot de volgende vraag. Een statisch dashboard met informatie ondersteunt dit niet lijkt me. Als een eindgebruiker zelf zijn ontdekkingen kan doen, zelf zijn informatie kan samenstellen en presenteren, dan is het waarschijnlijker dat hij antwoord op zijn vragen krijgt. Vragen die je van te voren toch niet kan bedenken. Klinkt flexibel.

Overigens neem ik elke hemelbestormende presentatie over eeuwige informatie-jachtvelden met een korreltje zout. Maar ik denk zeker een indruk te krijgen van deze software.

Er wordt veel ondernomen om de TripleA architectuur nog meer te laten ‘landen’ op de werkvloer van MBO-instellingen. Samengevat als ‘borging TripleA‘. Één van de initiatieven van saMBO~ICT is de site “Nu Samen Doen“:

“Nu is het moment om het Triple A materiaal op te pakken. Want samen hebben we al veel werk verricht om de ondersteunende ICT-processen in het MBO-onderwijs nog beter te maken. Aan jou om te kijken hoe je het kan toepassen binnen jouw school. Wij zien veel mogelijkheden… zie jij ze ook? De komende tijd kijken we naar drie verschillende onderdelen van Triple A, telkens in een periode van vier weken.”

Het eerste onderdeel is de vernieuwde onderwijscatalogus. Eerder was al aangekondigd dat er een zogenaamde clickable demo zou komen. Dat is een niet functionerende applicatie die wel het idee toont en illustreert wat er achter schuilt.  Ik kon helaas op de presentatie ervan op CVI conferentie van vorige week er niet bij zijn, maar de demo is nu online hier.

Een toelichting aan de hand van deze demo is op Youtube te vinden:

Wat kan het praktische nut zijn van zo’n demo? Als je op zoek bent naar een systeem dat de functionaliteit van de onderwijscatalogus biedt dan helpt het:

• Intern: het eens te worden over wat je nodig hebt. Bij de onderwijscatalogus zijn meerdere soorten medewerkers betrokken: opleidingontwerpers, curriculumschrijvers, trajectbegeleiders etc. De demo laat bepaalde mogelijkheden zien en het gezamenlijk bekijken ervan helpt heel erg een gelijk beeld te ontwikkelen.
• Extern: om te omschrijven en te articuleren wat je nodig hebt. Functionaliteit die je in de demo terugziet zou je op kunnen nemen in een Programma van Eisen.

Ik ben benieuwd naar het tweede thema! Getipt via MBO Raad Nieuws.

Het is een beetje egocentrisch, ik weet het. Patsen met je eigen 106 conferentie-tweets.

Ze zijn als volgt gemaakt:

• Downloaden van Archivist.
• Zoeken op hashtag #cviov
• Exporteren naar text (tab gescheiden bestand) of naar xml.
• Importeren in Excel, met tab als scheidingsteken. XML ging bij mij beter omdat er in sommige tweets iets staat wat lijkt op een tab of enter. Dat lijken dan 2 tweets in de tekst en dus 2 rijen in de tabel en dan gaat de import stuk.
• Filteren op username @blogisch

Bij deze:

Dit is het overzichtje van blogs van dag 2 van de conferentie. Zie wat andere andere bloggers meemaakten op de gezamenlijke blog.

• EduArte Onderwijslogistiek door David Dekker van Stoas.
• Meia Wippoo en Jelmer de Maat van Creative Learning Lab doen onderzoek naar en ontwikkeling van innovatief onderwijs met creatieve technologie. Zij laten 2 dingen zien: “7scenes” en 3D printen..
• Ludo Korsten van AMN laat de mogelijkheden van Insight zien voor het uitvoeren en analyseren van testen. Hier mijn verslag.

Omdat ik voor de conferentie op het gezamenlijke blog heb geschreven, hier ‘slechts’ een overzichtje van mijn artikelen, van vandaag.

• Keynote door Adjiedj Bakas
• Keynote door Alexander Peltekian
• Demonstratie van de Workflow module van Educus door Niels Leijssenaar en Herrie Abbink.
• Onderzoeksresultaten van ROC Leijgraaf door Maaike Kessel en John Grobben. Hier heb ik al eens eerder over geschreven. Een follow-up dus.
• Willem-Jan van Eijk van saMBO~ICT geeft een presentatie over het project liMBO, oftewel de leermiddelenketen in het MBO.
• Stand van zaken borging TripleA door Jacqueline van der Loo.

Even over mijn eigen terugkerende hyperfocus: die gaat weer lekker dus.

Ik ben vandaag en morgen op de CVI conferentie “Samen naar de top”, behalve dat ik er veel hoop te ‘halen’ ben ik ook conferentieblogger. Meestal kom ik dan in een soort hyperfocus die lekker productief is en voelt. Vraag me af wat voor stofjes er dan in mijn hersenen vrij komen. De meeste blogs gaan verschijnen op de gezamenlijke conferentieblog. We werken met een leuk groepje samen! Ben weer verder ….

saMBO~ICT onderneemt op dit moment een aantal acties in het kader van de borging TripleA, want een architectuur hebben, gebruiken en onderhouden zijn allemaal verschillende dingen lijkt me. Eén van de acties is het ontwikkelen van een “Maturityscan”. Dit wordt gedaan door M&I Partners in samenwerking met MBO-instellingen. Vorige maand was ik hiervoor bij een pilotsessie.

Korte omschrijving: de Maturityscan Triple A is een instrument waarmee de volwassenheid van onderwijsprocessen in een MBO-instelling in kaart kan worden gebracht.  Door ongeveer 150 vragen in te vullen, krijg je een score op 4 niveaus in 16 categorieën. Het doel is inzicht verwerven in de volwassenheid van je processen.

Omdat een volwassenheid-scan ook kan tonen hoe ONvolwassen (auw!) je op onderdelen bent, kan zo’n instrument veroordelend overkomen. Dus:

De makers hebben slechts de intentie om een onderwijsinstelling inzicht te geven in de huidige stand van zaken en waar mogelijk suggesties te doen voor het verbeteren van onderwijsprocessen. 

Met dit instrument wordt in kaart gebracht in hoeverre onderwijsprocessen samenhangend zijn ingericht in relatie tot de informatievoorzieningen in het algemeen en de onderwijscatalogus in het bijzonder. Daarbij wordt naar resultaat gekeken door de ogen van een student: hoe ervaart die het onderwijs en de onderwijsorganisatie?

Wat ik vooral handig vind als de scan zijn uitkomst toont, naast natuurlijk een grafiek, is een eigen versie van het verhaal van Thijs.

In dit boekje wordt vanuit het perspectief van Triple A een scenario voor de loopbaan van Thijs geschetst. Alles wat Thijs meemaakt in dit boekje kan worden ondersteund door de ontwerpen van Triple A. Dit is echter niet het enige denkbare scenario. De functionele ontwerpen van Triple A bieden ook de mogelijkheid voor het ondersteunen van andere keuzes, bijvoorbeeld in de mate van flexibiliteit.

De scan maakt nu een combinatie. Uit de vragen van de scan blijkt namelijk welke keuzes voor flexibilisering gemaakt zijn. Aan de hand van deze keuzes worden in detail díe onderdelen uit het boekje van Thijs gehaald die van toepassing zijn op je eigen instelling. Dit levert dan achter elkaar je eigen scenario op. Dus hoe Thijs het hele onderwijsproces doorloopt in jouw specifieke geval, maar dan in ‘gewone-mensen-taal’ verwoord.

De scan is of komt beschikbaar onder CC BY-NC-SA licentie. Het wachten is nog even op de definitieve versie.

Al een tijdje ben ik bezig met het bouwen van een InformatiePortfolio. Toen schreef ik al:

Aan elk InformatieProduct worden kenmerken toegekend zoals een code, naam, omschrijving, doel, niveau, status en frequentie. 

Ondertussen krijg ik ook te maken met “informatiebeveiligingsbeleid”, waarin een classificatie van vertrouwelijkheid staat. Vandaar dat ik deze ook als kenmerk wil meegeven aan een InformatieProduct. Deze classificatie kent drie niveaus van vertrouwelijkheid:

• Publiek: Deze informatie kent geen eisen ten aanzien van de vertrouwelijkheid en integriteit en is daardoor voor iedereen binnen de instelling beschikbaar en toegankelijk.
• Intern: Dit betreft de informatie die toegankelijk mag of moet zijn voor alle medewerkers van de instelling. De eisen ten aanzien van vertrouwelijkheid en integriteit zijn gering.
• Vertrouwelijk: Dit betreft informatie die alleen toegankelijk mag zijn voor een beperkte groep gebruikers. De informatie wordt beschikbaar gesteld op basis van het “need to know” principe.

Stel, je staat een beetje nerdy in het leven, je hebt niet zozeer gevoel voor romantiek, maar wel begrip van het concept. Op een dag zit je aan het strand samen met iemand anders naar de ondergaande zon te kijken. Even later verschijnt er zelfs een heldere sterrenhemel. Wat doe je dan?

Dan pak je Sky Map erbij! Wat kan je ermee?

• Door je smartphone te richten op dat deel van de hemel waar je iets van wilt weten, toont het de sterrenbeelden en planeten. Het werkt niet met je camera, maar op basis van GPS en kompas. Dus ook bij een bewolkte hemel toont het wat je eigenlijk zou zien.
• Als je de naam van een planeet of sterrenbeeld intypt, toont het een pijl waar deze zich bevindt. Hiervoor draai ik met de smartphone op armlengte rond. Je kunt je smartphone dan net zolang richten totdat je op de juiste plek bent. Zodat je weet wáár je in de lucht moet kijken.

Overigens is het voor kinderen ook een ontzettend leerzame app!

Tot voor kort werd Sky Map gemaakt door Google, maar sinds de laatste opruiming in januari stoppen ze er mee. Gelukkig voor alle nerds onder een romantische sterrenhemel: de Android app wordt open source.

Vorige week werd op de TIER-dag de site van DTPA gelanceerd (niet te verwarren met Dutch Teachers AGAINST Policymakers Academy, ik weet het flauw en niet zelf verzonnen).

Omschrijving van DTPA:

DPTA verzorgt opleidingen en cursussen voor docenten in het PO, VO, MBO en HBO en voor beleidsmedewerkers en toezichthouders binnen de publieke sector vanuit de gedachte dat problemen in onderwijs en beleid alleen opgelost kunnen worden door een creatieve en slimme aanpak. Een belangrijk aspect daarbij is de evidence based-benadering: veranderingen in het onderwijs en in het beleid worden pas doorgevoerd als bewezen is dat ze effectief zijn. En als dat bewijs er nog niet is, moeten veranderingen worden gekoppeld aan onderzoek.

Vooral de laatste zin vind ik een belangrijke toevoeging! In een ideale wereld zou elke verandering eerst onderzocht zijn op de gevolgen. Maar soms moet je de verandering echt beleven alvorens je de gevolgen goed kunt begrijpen. Het begeleiden van de verandering door onderzoek, laat ruimte open voor experimenteren.

Wie in MBO-onderwijsland gaat de master doen?

Het is al weer even geleden dat ik TIER succes wenste en de hoop uitsprak dat er meer resultaten beschikbaar zouden komen. Nu is de doorlooptijd van academisch onderzoek, terecht overigens, meestal langer dan een jaar, maar aankondigingen, tussenresultaten of onderzoeksmethodes zijn ook interessant.

Ik kon helaas vorige week niet op de TIER-dag zijn en de presentatie van de Best Evidence Encyclopedia. Hoopvol opgezocht, maar helaas voor MBO nog erg leeg. Ik blijf dus nog even hoopvol afwachten. Vooral omdat ‘Evidence Based’ besluitvorming wellicht een beter fundament biedt voor veranderingen. Of onderwijsvernieling zoals sommigen het noemen.

Op de laatste saMBO-ICT conferentie hebben Peter Zacht en ik een presentatie gegeven. Deze bestond uit 2 delen: de ervaringen van onze zoektocht naar meetbare doelmatigheid en de eerste resultaten van een onderzoek naar macrodoelmatigheid onder Brabantse MBO instellingen. Hieronder volgt het eerste deel samengevat.

Alhoewel de aanleiding vooral financiële druk is, lijkt het ons toch noodzakelijk om doelmatigheid ook vanuit andere perspectieven te benaderen. Die hadden we al een tijd terug verzonnen. We hanteren als uitgangspunt:

• Ons product is een opleiding en die vinden we terug in onze data als CREBO.
• De afzet van het product is het aantal deelnemers op die opleiding.

Hieronder staan ze op een rij en onze zoektocht naar bijbehorende metrieken.

• Arbeidsmarktrelevantie: hoe groot de kans op werk is. De gegevens hiervoor halen we van kansopwerk.nl. Door steeds kenniscentrum, opleiding, niveau en regio te kiezen geeft de site de kans op werk op een schaal van 1 tot 5 (gering tot goed). Het is bewerkelijk om dit te herhalen voor 200 CREBO’s. Gelukkig kregen we medewerking van COLO (nu S-BB) die in een datadump van onze regio voorzag.
• Rendement: hoeveel % van de deelnemers met een diploma vertrekt, volgens de definitie van ‘jaarresultaat’.
• Omvang: het aantal bekostigde deelnemers op de teldata 1 oktober en 1 februari, zoals deze aangeleverd worden aan BRON. Visueel stellen we deze voor als de Long Tail.
• Betaalbaarheid: de ratio van kosten en opbrengsten van een opleiding. Gegevens hiervoor komen uit onze financiële administratie. Deze is echter niet of moeilijk per CREBO uit te rekenen. Wat wel lukt via ons onderwijsallocatiemodel, is het naar tarief uitrekenen hoeveel er aan personele formatie begroot is.

Wel eens een afteller tegengekomen in het verkeer? Ik merk dat ik me minder gestrest voel tijdens haast als ik ZIE dat ik 57 seconden moet wachten voor het groen wordt. Afwachten verandert in gewoon wachten. Dat heb ik nu ook met het opstarten van de PC.

Soluto is een tool die analyseert wat je computer allemaal zou kunnen vertragen. Na de installatie en het heropstarten kan die analyse beginnen. Het scant alles dat tijdens het opstarten voorbij komt en plugins of extensies van browsers. Vervolgens geeft het de keus om een bepaald onderdeel te verwijderen of later handmatig op te starten.

Bijkomend voordeel: het leert steeds beter inschatten hoe lang de opstart duurt en toont de resterende tijd. In plaats van direct 6 programma’s op te starten zodra het bureaublad in beeld komt (en daardoor het eigenlijke opstarten te vertragen), wacht ik lekker geduldig, met grote innerlijke rust.

Wat doe ik?

Ik ben bezig om een informatieportfolio te bouwen. Dat is kort samengevat: een database van alle informatieproducten van een instelling, waarin relaties gelegd worden met interne leveranciers, doelgroepen, processen in waardeketen, kernsystemen, publicatiedata, definities en KPI‘s. Ik gebruik hiervoor Microsoft Access. Om het datamodel te ‘tekenen’, kunnen tabellen worden getoond met lijnen ertussen die de relaties voorstellen.

Wat kan ik?

Tabellen in beeld brengen, de lijnen ertussen, alles verschuiven (zodat het er een beetje spinneweb-achtig uitziet) en er een afdruk van maken over 8 pagina’s.

Wat wil ik?

• Als ik een tabel schuif tot aan de rand van het scherm, dat mijn papier mee schuift!
• In en uit kunnen zoomen!
• Meerdere tabellen tegelijk kunnen selecteren/slepen!
• Dat het scrollwiel van de muis gebruikt kan worden, net zoals de scrollbalk. Draaien aan het wiel doet nu niets.
• Als je over de relaties een rapport genereert, dan lijkt het wel te kunnen. Echter elk lijntje wordt als los object gezien. Schuif je een tabel in het model, dan komen de verbindingslijnen niet mee…. Schuif je bij de relaties een tabel, dan verandert het rapport niet mee. Bummer…

Eigenlijk wil ik dus dat objecten net zo behandeld worden als in een tekenpakket…

Wat vind ik?

Ik vind dit heel gewoon, omdat het broertje Excel en zusje PowerPoint dit ‘gewoon’ al jaren kunnen! Objecten selecteren, slepen, in/uitzoomen. Allemaal zo 1995.

Zo’n vier jaar geleden startte ik echt met back-uppen. De oplossing die ik toen koos (Amazon S3 en JungleDisk) heeft ongeveer 3 jaar naar tevredenheid zijn werk gedaan. Alleen werd het toch prijzig. $0,14 per GB per maand voor opslag en $0,12 per GB per maand voor dataverkeer lijkt weinig, maar als je 200 GB wilt opslaan….

Totdat ik dus Crashplan ontdekte. Net als bij Amazon kun je je back-up bij hun opslaan. Wat interessanter is: je kunt binnen je familie-, vrienden- of vage kennissenkring opslag aanbieden. Het programma zelf, dat voor het back-uppen zorgt, is gratis.

Hoe werkt het?

• Maak een account aan bij Crashplan.
• Download en installeer Crashplan op de computer waar de back-up moet komen of vandaan komt.
• Wijs mappen/bestanden aan die in de back-up moeten.
• Wijs bestemmingen aan waar de back-up naartoe moet. Dit kunnen computers van jezelf zijn maar ook die van vrienden!
• Als je iemand anders opslag wilt bieden, stuur hem dan de code die Crasplan hiervoor biedt.
• Stel eventueel in wanneer er gescand moet worden op nieuwe of gewijzigde bestanden en met welke snelheid die geüpload moeten worden.
• Back-ups kunnen door anderen niet bekeken worden. Degene die opslag aanbiedt ziet één groot bestand. Daarin zitten al je eigen bestanden versleuteld.

Een voorbeeld van hoe ik het implementeerde:

• Binnen de familie zijn 2 computers aangewezen die niet uit worden gezet.
• Beiden bevatten een 2TB schijf.
• Onderling wisselen we de vriendencodes uit die Crasplan genereert.

Is 2 back-ups niet een beetje overdreven?

Dat lijkt zo, totdat een PC crasht van een vriend en in de week die nodig was om een nieuwe aan te schaffen zijn externe schijf met back-up van tafel valt. Zeker voor onzekere…