Blogisch!

In de opening werd de vraag gesteld: “Architectuur, moet doet?” Het helpt organiseren en besluiten. Vanuit ROC-i is er nagedacht over modellen. De reden om informatiearchitectuur te ontwerpen is om het overzicht te houden over allerlei IT zaken. Het gebruikte framework was TOGAF (The Open Group Architecture Framework). Motto: voor en door ROC’s.

Wat is TOGAF? Er zijn veel modellen of frameworks, deze is open en biedt een methodiek om architectuur te ontwikkelen. Het doel is een betere inzet van IT en effectiever management door de modellen, beschrijvingen en checklists. De volgende stappen kwamen langs:

1. Het framework vertrekt vanuit het strategische beleidsplan, dit om de “business” te verbinden met IT.  Het beleidsplan kan vertaalt worden naar uitgangspunten en principes.
2. De business architectuur wordt beschreven. (bijvoorbeeld met modellen die de hele onderwijsketen in beeld brengen)
3. De informatiearchitectuur wordt beschreven. (in de vorm van een applicatielandschap en informatiestromen, in de toekomst moet dit een SOA zijn)
4. De technische infrastructuur wordt beschreven.
5. De ontwikkelingen plaatsen binnen architectuur.
6. Migratieplanning
7. Implementatie, borging
8. Architectuuraanpassing.

Schematisch:

Conclusie: alhoewel het verhaal lang bleef steken in missie/visie was het gedeelte waarin de stappen voorbij kwamen redelijk concreet, bruikbaar en duidelijk. Helaas kwamen de laatste 3 stappen niet uit de verf.

De groep die vanuit ROC-i hieraan werkt maakt gebruik van een wiki/sharepoint. De link volgt nog.

Vanuit het gemeentelijke achterstandenbeleid in Amsterdan richt men zich op terugdringen van de uitval. Overgangsmomenten PO/VO en VO/MBO worden als risicovol bezien. De student wordt als het ware "ge-tracked en ge-traced". Deze overgang wordt de kernprocedure genoemd. Partijen die erbij betrokken zijn: MBO’s (4), VO (50) en de gemeente.

Korte Schets:

De regio Amsterdam bevat 10% van de VMBO populatie van Nederland. De noodzaak ontstond vanuit: Onduidelijkheid bj VO waar de student zich aanmeld, veel te laat aanmeldingen, en het convenant "Aanval op de Uitval". Schooljaar 2005/2006 heeft men als een  ontwikkelingsjaar ingezet, 2006/2007 was proefjaar (voor de implementatie van een gemeenschappelijk elektronisch loket). Resultaat: nog slechts 150 studenten die "kwijt" zijn in de regio. Verder doen alle partijen vrijwillig mee.

Technische Opzet keten:

• Loket op internet in vorm van portal: de vo scholen en mbo scholen het toegang tot hun respectieve studenten. Daarin ziet men waar iemand zich aanmeldt en wat de status is van de plaatsing.
• Als basis wordt de IB-foto van de regio gebruikt. Omdat gedurende het examenjaar er minimaal wijziging is.
• Leerlingen worden voorzien van kenmerken.
• VO scholen kunnen informatie aanvullen (begeleiding, rugzak etc.)
• VO ziet of een student "aankomt".
• MBO krijgt de basisgegevens van de leerlingen.

Voorwaarden om dit te automatiseren: Gedragen procedure, interne borging en een intermediaire instelling die regisseert.

Uitgevoerde verbeteringen vanuit ROC van Amsterdam

• Eén systeem voor intake en aanmelding. Alle eigen gebouwde intakemodules heeft men de uitgefaseerd.
• Alle aanmeldingen werden verwerkt in Peoplesoft (zowel digitale als papieren aanmelding).
• De intakeprocedure is voor alle mbo’s gelijk getrokken.
• Er is personeel ingezet om de relatie vo en mbo te onderhouden.
• De resultaten van de intake worden 2 keer per week overgezet naar het loket.

Conclusie: mooie inkijk hoe men het in de regio Amsterdam heeft georganiseerd. En gezien onze opkomende convenanten leerzaam.

Stoas benadrukt het aansluiten bij de onderwijsprocessen, processen die tegenwoordig niet lineair zijn, maar cyclisch en in elkaar grijpend. Als voorbeelden worden de intake, het leerproces en het kwalificatieproces aangehaald. Er om heen grijpt het begeleidingsproces in, dat verbinding legt met de andere processen . Vervolgens wordt vanuit de processen bekeken welke gegevens vastgelegd worden. (Bekostiging, toetsen, loopbaan, plannen etc, het toale lijstje dekt de hele onderwijslogistieke keten). Dus aan elk proces worden gegevensgebieden gehangen. Deze worden weer vertaald naar modules of applicatieonderdelen.

Vervolgens wordt gedemonstreerd hoe dat tot uiting komt in DBS (Deelnemer Begeleidingsysteem). Het bevat een overzicht/dashboard en een zorgvierkant. (studievoortgang, gedrag, begeleiding en capaciteiten). Het biedt daarnaast signaalfunctionaliteit, zodat er acties getriggerd worden. Op de één of andere manier heeft QuestionMark Perception  met feedback er ook mee te maken.

De competentiemeter: is het koppelvlak tussen het portfolio en de kwalificatie. Hiet worden de bekende matrixen getoond van werkproces/kerntaak/competenties.

Vervolgens wordt er een model getoond waarin onderscheid gemaakt wordt tussen applicaties van derden (primair en secundair) en de onderdelen waar Eduarte zich op richt. Dat betekent alles behalve HRM, CRM, Financien, Portfolio, LMS, Toetsen en Planning etc. En wel: kernregistratie, DBS, Aanmelding, Voortgang, competentiemeter.

Olaf neemt het stokje over:

De uitdaging waar men voor staat heeft te maken met complexe onderwijslogistiek en individuele leerroutes. Ook de externe druk neemt toe: minder uitval en meer verantwoording. De controle op aanwezigheid wordt hier ook genoemd. Ergens vreemd dat fysieke aanwezigheid zo’n nadruk krijgt in moderne vormen van leren. Al met al leidt het tot nieuwe functionele eisen en technische consequenties.

De oplossing van Stoas/Topicus is een SOA/SAAS gebaseerd systeem. Op 28 april wordt DBS opgeleverd, 10 april is er nog een presentatie. De volgende module is de aan/afwezigheidsregistratie. Voor de zomer moet dit af zijn. De kernregistratie wil men klaar hebben als de uitkomst van de europese aanbesteding duidelijk is. De integraties met de andere systemen (niet van Eduarte) komt in 2009.

Willem Vermeend opent de conferentie met een aantal trends: globalisering, klimaatverandering, communicatie, ondernemerschap, veroudering, strijd om talent. Maar: communicatie wordt dè kernactiviteit. Vervolgens schets Willem hoe onze jeugd communiceert. Scholen doen hun best om bij te blijven, maar het blijft ouderwets. Hij spreekt uit ervaring (doen de belasting pc’s kado gaf aan onderwijs: 1ste reactie 11 jarig jochie was “heb thuis een snellere”).

Jeugd loopt in Nederland voorop: serious gaming etc. (is dat echt zo: nederlandse jeugd beste in gaming/hacken?) Hoe kan onderwijs boeien? Door aan te sluiten bij hun manieren van communiceren. De gereedschap van jongeren is anders dan van onderwijs. Ver kwamen er wat mooie speeltjes/gadgets voorbij in de presentatie. Ik vond zelf de retoriek wel erg bekend. Wel kwamen er voorbeelden van initiatieven voorbij: “Climate Quest” en “Jobklas” waarin de docent samen met studenten materiaal ontwikkelt. Voor het bevorderen van ondernemerschap benadrukt Willem het jagen op talent.

Slot: de school moet een “connected school” worden, die 24/7 verbonden is met de maatschappij.

Hans heeft een passie voor IT en innovatie. Motto “WIJ zijn slimmer dan IK” Eerste indruk van zijn presentie over zichzelf: rip-off van het “Identity 2.0″ filmpje dat de vinden is op youtube. Verder schreeuwt hij wel heel hard om overtuigend te zijn. Voordeel je blijft wakker, maar hij brengt het wel heel grotesk en dramatisch. Vervolgens komt er nog een schreeuwerig spotje over Sun. Waarin alle “connected jeugd” aanwezig is.

Daarna nog alle kreten: experience, lifestyle, beleving, hyper mobiele generatie, social media, crowds, community’s etc. Zelf creëren, sociale netwerken als contact gereedschappen. WIJ GEREEDSCHAPPEN is de boodschap. Wij code = open source, R&D wordt R&We, Wij zijn aktief etc. Anyway veel harde kreten, over zaken die bekend zijn…

Tips van Hans: Zoek een WIJ proces, laat een WIJ club ontstaan, zoek WIJ gereedschap, meet WIJ resultaten. Nu ben ik zelf erg voor cummunity vorming en samenwerking als motor voor innovatie, maar Hans beloofd een idealistisch walhalla. Alles is “geweldig”.

Hans sluit met een gedeelte over “Smart Dust”: Autonome intelligente netwerksensoren. Daarvoor haalde hij, ondertussen “good old”, Nike/IPod voorbeeld van stal. Laatste kreet: “Massive Obiquitous Computing”. Nu heb ik niets tegen engelse termen, maar het ging zelfs mij te ver… anyway, beetje persoonlijke indrukken, misschien ervaarden anderen het anders!