Blogisch!

Één van de punten uit de bestuurlijke agenda van onze instelling is “De verankering van de opleidingen in het veld is wezenlijk verbeterd.” Daarnaast zoeken we manieren om ons productportfolio kritisch te bekijken. Aspecten die hierbij een rol spelen: kosten of betaalbaarheid en rendementen van een opleiding.

Een andere dimensie zou wellicht kunnen zijn: arbeidsmarktrelevantie. Een indicator hiervoor is de krapte op de arbeidsmarkt. Cijfers hierover worden geproduceerd door het UWV. Ik heb er afgelopen dagen mee gespeeld en ik wilde mijn eerste ervaringen erover kwijt.

• Ten eerste een prima voorbeeld van hoe een overheidsinstelling zijn beschikbare informatie niet opsluit maar juist toegankelijk maakt! Behalve dat er maandelijks rapportages in PDF worden geproduceerd wordt de complete set van gegevens beschikbaar gesteld op een manier die zelf flexibel samen te stellen is. Door kolommen en rijen samen te stellen met de dimensies die je zelf nodig hebt (beroepsklassen, beroepsgroepen, periodes, regio’s etc.). Tenslotte is alles naar Excel te exporteren voor verdere verspreiding. Het systeem is zo te zien van Panorama.
  Ook zijn de gebruikte definities snel terug te vinden in de toelichtingen.
• Ten tweede iets over de bruikbaarheid hiervan voor ons als onderwijsinstelling. Waar we mee aan het experimenteren zijn is om deze cijfers te verbinden met opleidingen. Door te kijken naar de beroepsgroepen waarvoor wordt opgeleid. Dan zou uit de krapte-indicatoren van al die beroepsgroepen een totale krapte-indicator voor de opleiding berekent kunnen worden. Sommige beroepsgroepen zijn wel toe te schijven aan meerdere dicht bij elkaar liggende opleidingen, uit dezelfde sector, maar als indicator zou het nuttig kunnen zijn.

Hoe het standpunt “student centraal” en “verankering in het veld” zich verhoudt is trouwens een ander verhaal. Wat te doen als je een opleiding aanbiedt volgens de wensen van de student, maar waar het veld niet op zit te wachten…

Overigens mag die arbeidsmarkt wel iets minder ruim…

Niet zo belangrijk, hier eentje uit de category “ego-self-searching”. Maar ik was toch nieuwsgierig: Wat zou nou het oudste online terug te vinden stukje informatie zijn van mezelf? Mijn eerste internet activiteiten begonnen in 96/97 ongeveer. Maar surfen liet toen weinig sporen na. Forums, blogs, eigen domeinen waren bij mij nog niet in beeld.

Wat ik wel deed had te maken met mijn bezigheden als scheikunde docent en het proberen om een soort vakcommunity op  te zetten. Dat verliep dan via nieuwsgroepen (Usenet). Laten die nou net door Google overgenomen zijn èn doorzoekbaar.

Dus na lang zoeken kwam ik verwijzingen tegen over een mailinglist “ChemNews“. Die is na een korte tijd een stille dood gestorven. Community bouwen heeft meer te maken met mensen dan met techniek… Vond het alleen leuk om terug te vinden. Er staat zelfs mijn ICQ nummer bij. November 1998 dus. Wat is jouw eerste digitale voetafdruk?

In navolging van andere App winkels, heeft Blackberry er nu ook eentje. Alhoewel een eerste blik veel games toont en andere voor mij niet nuttige tooltjes, ben ik er toch blij mee. Voorheen kostte het me altijd veel tijd om te speuren naar een specifiek Blackberry progje, waarvan je maar mocht hopen dat het technisch werkte.

Helemaal handig vindt ik de categorie verdeling die via RSS te volgen is. Mochten er op een bepaald gebied nieuwe apps verschijnen, dan krijg ik het automatisch binnen. Op dezelfde manier hield ik al nieuwe plugins voor WordPress in de gaten en dat bevalt me ook goed. Nu dus ook voor Blackberry.