Blogisch!

Gisteren kwam mijn nieuwe toestel per koerier binnen. (T-Mobile manier van leveren: wij komen het u brengen waar u wilt.) Even identificeren en bankpas bevestigen en uitpakken maar! Even een eerste indruk, diepgang komt later wel.

• Het apparaat zelf is van fragiel kunststof. Het voelt aan of het al stuk gaat als je er te lang naar kijkt. Remedie gaat denk ik een extra hoes worden. Wat voor outdoor-proof-casing ik ga zoeken bij bergwandeltochten weet ik nog niet.
• Eerste keer gebruik: SIM erin, accu erin, pin erin en bellen maar.
• Wat ik echt wonderbaarlijk vond, terwijl ik het eigenlijk wel wist: bij de instellingen je Google account opgeven en dan een paar minuten wachten… voorzichtig kijken bij je contactpersonen en alle 600 Google Contacts zijn geladen! Daarmee effectief getransporteerd van mijn Blackberry die ik vorige week synchroniseerde met Google voor inlevering. Dan voorzichtig kijken in je kalender… alles staat er gewoon. En helemaal niet verwacht, maar ik tik het fotoalbum aan, verwacht een lege folder, maar daar staan al de thumbnails van al mijn picasa-webalbums! Sorry, maar ik kreeg het er gewoon warm van Ach ja, kwijlen bij gadgets, moet kunnen af en toe.
• Daarna integratie met Twitter en Facebook verliep makkelijk, met de standaard apps.
• Ik heb wel een data-monitor programma geïnstalleerd, ik wil komende tijd een beetje gevoel krijgen bij wat ik verstook aan data.

Op de overdrachtsconferentie TripleA nam ik deel aan een aantal korte thematafel’s. Één daarvan was “Structuur door Architectuur”. Er kwamen 4 voorbeelden voorbij waarin het gebruiken van architectuur handig is. Helemaal als deze architectuur al omschreven is en je die kunt lenen. Omdat deze voorbeelden zo aansluiten bij mijn eigen ervaringen neem ik ze hier rechtstreeks over:

1. Basis voor aanbesteding: De TripleA architectuur omvat een verzameling principes, richtlijnen en technische eisen die de basis kunnen zijn voor eisen in een aanbesteding. Op deze manier hebben we het zelf ook gebruikt, als onderlegger voor een Programma van Eisen en Wensen.
2. Project Start Architectuur: Beoogde projecten kunnen op de TripleA architectuur worden “afgebeeld”. Van nieuwe initiatieven kan bekeken worden of ze in de architectuur passen. Wat ik frappant vind is dat je met een aantal platen onder de arm heel veel zaken een plek kunt geven. Het eenvoudige feit dat je een nieuw idee of initiatief kunt aanwijzen, een visueel plekje kunt geven op een procesplaat of applicatielandschap werkt erg verhelderend. Het bevordert sterk de samenhang van dingen.
3. Referentiearchitectuur: De modellen, principes en richtlijnen kunnen gebruikt worden om de generieke structuur te vertalen naar de eigen situatie.
4. Diagnose instrument en roadmap: De eigen processen en applicaties kunnen gestructureerd worden conform de architectuurmodellen. Eventuele knelpunten komen zo boven drijven. Vervolgens legt dit de basis voor stapsgewijze vernieuwing.

Ik heb even een inleiding nodig om een punt te maken. Het komt nog maandelijks voor dat “een externe informatievrager” onze instelling verzoekt bepaalde informatie te leveren. Omdat we niet “op” onze eigen informatie “zitten” zijn we qua houding altijd bereid om te kijken wat iemand vraagt, waar het voor is en nog beter: de geleverde informatie op te nemen in onze informatievoorziening. Een externe vrager is vaak een “stakeholder” waar je verantwoording aan af te leggen hebt. Zoals de inspectie, accountants, gemeentes, convenant-partners, brancheorganisaties, samenwerkingsverbanden en regionale partners etc. Soms gelden wettelijke verplichtingen, soms gelden afspraken waar we ons zelf aan houden, omdat we als instelling ervoor kiezen om samen te werken.

Toch kleven er een aantal grote nadelen aan:

• Dezelfde externe vrager kan jaarlijks zijn definities aanpassen of zijn totale informatiebehoefte herzien.
• Elk antwoord roept nieuwe vragen op. Dat geldt zeker voor geleverde informatie. Standaard wordt de grens opgezocht van de geleverde informatie, om vervolgens weer andere vragen te stellen. Je zou kunnen redeneren dat dat is om analyses te maken. Maar het komt over alsof de geleverde informatie nooit genoeg is.
• Verschillende partijen vragen op hetzelfde terrein net iets anders, op net andere tijdstippen. Externe partijen bundelen hun overeenkomstige vraag niet. Vanuit het perspectief “WIJ vragen, U draait…”. Voor je het weet kun je als informatie-diskjockey weer met je turntables aan de gang in Excel …
• Het passeert volledig de koninklijke weg: er wordt vanuit gegaan dat wat gevraagd wordt ook altijd leverbaar is. Maar informatie is altijd afhankelijk van data, die op zijn beurt ook weer product moet zijn van een registratieproces. Dus niet beginnen met “Ik wil gewoon weten…“

Het gevolg van dit alles is een niet-coherente informatievoorziening waarin het aandeel ad-hoc antwoorden veel te groot is. Nu zijn we natuurlijk niet de eerste die dit signaleren. Zoals Marcel Laks al eens onder woorden bracht: “Laat het MBO zich ringeloren?”. Één van de tips was toen om als ROC’s samen te werken en als eenheid naar externe partijen toe op te treden. Dat gebeurt op beperkte schaal ook al. Wij werken hier ook aan mee. Maar het zou nog een stapje verder kunnen gaan. Hoe?

Door de informatielast om te keren. Hoe ziet zo’n omgekeerde informatielast eruit? (Heb de term overigens niet zelf verzonnen, komt van een collega ) Omgekeerde informatielast gaat er vanuit dat de eigen informatievoorziening in principe voldoende is om externe vragen te kunnen beantwoorden. Bij nieuwe vragen wordt hier eerst naar verwezen. Pas als het echt niet voldoende is, kan er verder nagedacht worden. De omkering komt tot stand door op de vraag “Kunt u leveren…?” de wedervraag te stellen “Kunt u zoeken…?”.

Wat is er nodig om met deze gepaste arrogantie aan de slag te gaan?

• Een InformatiePortfolio: een beheerd overzicht van alle informatie die we als instelling op leveren. Een portfolio bevat niet alleen de informatie zelf, maar ook alle metadata zoals definities, criteria, berekeningen, versies en documentatie.
• Een volwassen en rijpe informatievoorziening die dit portfolio vult. Dit heeft intern heel wat voeten in aarde.
• Toegankelijkheid en transparantie: Wil je kunnen verwijzen naar een InformatiePortfolio dan moet deze makkelijk bereikbaar en doorzoekbaar zijn.

Het is nu nog te vroeg voor een technische uitwerking hiervan in een portal. Een InformatiePortfolio kan alleen onder architectuur goed worden uitgewerkt. Maar we hebben een begin!

Ook al breng je de keus voor een universeel Zwitsers zakmes terug tot 3, er blijft een hoop leeswerk te doen. De betrokken reviews zijn hieronder als bron terug te vinden. Eerst even de specs op een rij:

De verschillen beïnvloeden de keus. Welke vielen mij op?

• Android versie. Waarom blijft Sony achter? Waarschijnlijk omdat ze hun eigen user interface nog niet hebben kunnen bijwerken. Overigens doen bijna alle leveranciers dat: over het kale OS een eigen interface-sausje gooien. Dat ontloop ik bij alle drie de toestellen niet. Maar voor mij had het kaal Android mogen zijn. Pak ik het van daar wel op. Sony beloofd updates naar 2.2 te pushen in het najaar. Dan zou ik nu al wel een Sony kunnen nemen, maar toch minpuntje voor Sony.
• Scherm: wie eenmaal Amoled heeft gebruikt schijnt niet terug te willen naar TFT. Dikke plus voor Samsung Galaxy S.
• Toetsenbord: het onscreen toetsenbord schijnt bij allen goed te zijn, mits je er even tijd in steekt om aan te wennen.
• Multi-Touch: minpuntje voor Sony. Heeft o.a. te maken met de Android versie.
• Accu: de tijd waarmee je zonder opladen toe kan, hangt van meer zaken af. Maar ik verwacht nu al dat ik met geen enkel toestel de dag rond kom. Een reserve-accu moet helpen. Geen grote verschillen hier.
• Geheugen: HTC en Samsung ontlopen elkaar niet veel.
• Chipset: in het begin las ik er overheen omdat je overal Qualcomm ziet, maar de chipset vergelijking in de bron hieronder toont wat interessante zaken over “Hummingbird”. Ook de grafische capaciteiten schijnen ongeëvenaard te zijn. Plus voor Samsung.
• Camera: hier springt Sony er uit qua resolutie. Mijn vorige camera was 2.0 MP En Samsung: geen flits????
• Filmen: plus voor Samsung.
• Film kijken: aparte vermelding voor Samsung die XVid kan spelen. Niet heel relevant, maar toch.

Samengevat: Sony valt voor mij af vanwege Android versie en scherm. HTC en Samsung ontlopen elkaar weinig. En toen bleek de levertijd van HTC Desire bij T-Mobile 4 weken te zijn… Het wordt dus een Samsung Galaxy S!

Komende tijd even de uitpak-party afwachten en verdere ervaringen…. wordt vervolgd.

Bronnen:

• Mobiele breedband aanbieders
• Samsung Galaxy S bij GSM Arena
• Samsung Galaxy S bij GSM Pedia
• Chipset vergelijking “Snapdragon” versus “Hummingbird” bij AlienBabelTech
• HTC Desire bij Mobile Cowboys
• HTC Desire bij Ruhani Rabin
• Sony Xperia X10 bij CNet

Ik was dus toe aan een nieuwe mobiel, niet zozeer alleen het apparaat maar ook het platform en applicaties er omheen. Wie zei ook alweer dat meer keuzevrijheid niet automatisch tot geluk leidt? Bij mobiele communicatie neemt het aantal variabelen erg toe en ontploft het aantal mogelijke keuzes dus. Leverancier, platform, apparaat, abo etc. En dan die drang… Om een “geïnformeerde keus” te willen kunnen maken. Want anders hang je 2 jaar aan een abo waar je je dagelijks aan irriteert…

Maar zoals altijd, niet instrumenteel denken, niet direct de oplossing zoeken in het apparaat, niet direct gaan voor de bling-bling. Eerst even nadenken. Wat hieronder volgt is persoonlijk, anderen zullen hele andere afwegingen hebben!

Vraag 1 Wat voor mobiele communiceerder ben ik eigenlijk?

Als ik mijn mobiele gedrag bekijk, dan kan ik mezelf het beste omschrijven als een news-junkie en multimediale lifestreamer die een beetje belt. Oftwel consumeren, produceren en broadcasten. Het liefst in de context van een sociaal netwerk dat me in verbinding brengt met anderen. Verder heb ik niet snel last van informatie-stress. Ik zie mijn mobiel als verlengstuk van mijn zintuigen, niet van mijn ego. Hij moet handiger zijn dan mooi. Mooi is niet verkeerd, maar functioneel is beter. Form follows function dus. Heb ik niet met alles in mijn leven hoor .

Vraag 2 Welke media consumeer, produceer en broadcast ik zoal?

• Nieuws: als ik zelf iets nieuws te melden heb moet ik kunnen bloggen op het moment dat het in me opkomt. Delen moet via WordPress kunnen. Als ik op mijn vakgebied of interesses iets wil weten, dan moet ik andere blogs kunnen volgen middels Google Reader.
• Foto’s: ik ben geen pro-amateur en heb de laatste 4 jaar alles gedaan met mijn mobiel. Dat betekent dat de kwaliteit niet zo hoog is. Het gebruik is echter wel heel laagdrempelig. Er zijn vrij veel alledaagse activiteiten die ik vastleg. Ik hoef daar niet mee de WorldPress-Photo te winnen. Handiger vind ik dat dierbare herinneringen soms opgeroepen worden door naar de relatief doorsnee gebeurtenissen te kijken. Van te voren weet je niet wanneer een herinnering een prettige wordt, daarom maar zoveel mogelijk vastgelegd. Dus: makkelijk en snel fotograferen is belangrijker. Delen moet snel via Flickr kunnen.
• Video: hiervoor geldt hetzelfde als bij foto’s. Ik wil wel een hogere resolutie dan de 480×320 van mijn Blackberry. Delen moet snel via Youtube kunnen.
• Locatie: ik wil voortdurend mijn locatie, tracks en bezochte plaatsen bijhouden. Waarom: omdat het kan en omdat ik self-tracker ben. Verder wil ik onderscheiden wat elders wel eens door elkaar gebruikt wordt: Locatie zie ik als een GPS-coördinaat. Deze moet voortdurend naar Google Latitude. Een track is een reeks GPS-coördinaten tussen 2 plaatsen. Deze moet als GPX bestand opgeslagen kunnen worden en naar diensten als MapMyTracks kunnen gaan. Een plaats is fysiek object, waarbinnen GPS-coördinaten er niet toe doen. Dat kan zijn een gebouw of bijvoorbeeld een park. Plaatsen hebben namen en je kunt er op inchecken. Deze moeten naar FoursQuare.
• Status-updates: triviale zaken die binnen 140 karakters omschreven kunnen worden moeten naar verschillende Twitter accounts en Facebook. Koppelingen regel ik elders. Van andere wil ik ze kunnen lezen.
• Entertainment: films kijken deed ik tot nu toe niet mobiel. Muziek luisteren wel tijdens het sporten en in OV. Als het maar mp3 kan spelen is het mij best.
• Mail, kalender en contactpersonen moeten allemaal via Google kunnen verlopen.

Vraag 3 Wat verwacht ik van een apparaat?

• Openheid: Ik verwacht dat ik er zelf onder eigen regie alles kan installeren wat ik even wil uitproberen. Ik ‘geloof’ in open platforms als enabler van innovatie. En ik ben niet de enige die daar in gelooft, zeker voor de langere termijn. Ik hoef dus geen gelikte consumenten-ervaring waarin alles “gewoon werkt”. Het mag best wel eens niet werken, dat hoort bij experimenteren. Om aan vraag 2 te kunnen voldoen moet ik dus veel applicaties kunnen gebruiken en uitproberen.
• Scherm: Surfen en webapplicaties werken bij hogere resoluties beter. Zo rond de 800×480.
• Accuduur: als ik alles tegelijk doe dan trekt geen enkele accu dit meer dan 10 uur. Accepteer ik ook. Ik ga wel op zoek naar een reserve-accu.
• Toetsenbord: ik moet er, na gewenning, toch redelijke lappen tekst op kunnen typen. Het fysieke toetsenbord van een Blackberry is erg goed, maar ik sta open voor touchscreen toetsenborden.

Vraag 3 Wat verwacht ik van een provider?

Mijn belgedrag zal niet tot hoge kosten leiden, het dataverkeer des te meer. Ik moet dus een provider hebben die veel data per maand toestaat. Daarnaast wil ik kunnen tetheren. Ik vind dan geen of hoge datalimiet nog belangrijker dan een hele hoge snelheid.

Toen ik dit overdacht, werd het eenvoudiger. Haast niet voor te stellen, maar toch.

• Platform: moet Android worden. Omdat er verschrikkelijk veel voor ontwikkelt word. Waardoor er altijd applicaties te vinden zijn die vraag 2 beantwoorden. Omdat het open is.
• Provider: T-Mobile is de enige die dataverkeer tot 2 GB per maand aanbiedt. De rest gaat op de FUP toer waarbij je 10x het gemiddelde mag verstoken. Nou, daar kom ik niet mee toe. (Komt neer op 10×25 MB)
• Apparaat: ik ga verder uitdiepen de Samsung Galaxy S, de Sony-Ericsson XPeria X10 en de HTC Desire.

Wordt vervolgd…

Aan alles komt een einde, dus ook aan mijn gebruik van Blackberry (Bold 9000). Samengevat: stevig toestel, robuust, stabiel en fijn toetsenbord. Maar ik ben op ‘het platform’ wel een beetje uitgekeken. Als ik nu iets minder was van de ‘ik-wil-alles-uitproberen-en-testen-club’ had ik er nog jaren mee door kunnen gaan. Dus hieronder de stappen die ik ondernomen heb, voor als je ook een keer je blackberry weg doet. Sommige spreken voor zich.

1. Alle achtergebleven foto’s en video van de microSD kaart afhalen en kopiëren naar PC.
2. Via de PC een format uitgevoerd op de microSD kaart.
3. Met de desktop manager van Blackberry zelf een backup bestand maken van alle gegevens.
4. Met MagicBerry het gemaakte backup bestand controleren: alle soorten gegevens (contactpersonen, agenda, sms etc) kunnen bekeken worden en geëxporteerd naar csv bestand.
5. Nog een laatste keer een Google Sync uitgevoerd op mijn contactpersonen. Alle contactgegevens zijn dan bij Google Contacts ook bekend.
6. Een cleansweep uitvoeren: bij de instellingen kunnen alle persoonlijke gegevens gewist worden. Na rebooten gaat de machine terug naar de stand zoals deze was vanuit de leverancier.

Nu weer verder met die 100 reviews over Android machines… to be continued.