Blogisch!

Misschien niet 3x de woordwaarde, maar ik wilde toch even 2 sites tippen: Wordoid en Domainr. Ik heb een beetje dwangmatige neiging om te kijken of bepaalde domeinnamen nog vrij zijn. Wellicht een soort latente territoriumdrift of zo. De Engelse benaming, na het verschijnen van een nieuw TLD (.com, .biz, .me), om domeinen te claimen is dan ook landrush. Ook al heb ik voor een naam geen toepassing, moet me toch altijd bedwingen niet te claimen. Hoe heet dat beroep waarin je eerst een merk verzint en dan pas het product? Anyway, ieder zijn afwijking.

Maar met alle drukte zijn er steeds meer namen bezet. Nu helpt wordoid je domeinnamen te verzinnen door bepaalde vervoegingen te geven bij eigen gekozen woorden. Waardoor je toch weer op vlotte namen komt, niet in NL echter, wel Engelse, Spaanse etc.

Helemaal neurotisch zoekend wordt ik van landennamen waarvan de afkorting toevallig de laatste 2 letters zijn van een naam. Bijvoorbeeld Matt Mullenweg, mede-maker van WordPress, die www.ma.tt heeft. Omdat Trinidad en Tobago dat als landdomein hebben. Het zoeken hiernaar wordt makkelijker met Domainr en komt tegemoet in de behoefte aan eigen url-shortener. Die diensten die webadressen verkorten. Zo heeft Youtube het adres www.youtu.be dankzij onze zuiderburen. Domainr kijkt of je domein eindigt op een landafkorting.

By the way, is www.domeinnaamzoekhulp.nl nog vrij?

Via Seth Godin.

Niet zo belangrijk, hier eentje uit de category “ego-self-searching”. Maar ik was toch nieuwsgierig: Wat zou nou het oudste online terug te vinden stukje informatie zijn van mezelf? Mijn eerste internet activiteiten begonnen in 96/97 ongeveer. Maar surfen liet toen weinig sporen na. Forums, blogs, eigen domeinen waren bij mij nog niet in beeld.

Wat ik wel deed had te maken met mijn bezigheden als scheikunde docent en het proberen om een soort vakcommunity op  te zetten. Dat verliep dan via nieuwsgroepen (Usenet). Laten die nou net door Google overgenomen zijn èn doorzoekbaar.

Dus na lang zoeken kwam ik verwijzingen tegen over een mailinglist “ChemNews“. Die is na een korte tijd een stille dood gestorven. Community bouwen heeft meer te maken met mensen dan met techniek… Vond het alleen leuk om terug te vinden. Er staat zelfs mijn ICQ nummer bij. November 1998 dus. Wat is jouw eerste digitale voetafdruk?

Veel keuzes of beslissingen van een organisatie zouden aanknopingspunten moeten hebben met de missie en visie van die organisatie. Nog vaker geven bestuurlijke agenda’s en “kaderbrieven” concrete hints of prioritering. Toch is het niet altijd zo makkelijk.

Een andere insteek is daarom het model van Treacy en Wiersema. Dit model is eigenlijk bedoelt om marktleiders te onderscheiden. Alhoewel concurrentie tussen ROC’s “anders” werkt dan tussen bedrijven, kan het model toch handig zijn.

Het onderscheid 3 generieke waardedisciplines of dimensies:

• Operationele Voortreffelijkheid: In welke mate ben je competent op operationeel niveau? Hoe gesmeerd loopt alles? Verlopen de processen vlot en zonder haperingen? Uitblinken hierin leidt tot het effectief en efficiënt leveren van producten.
• Productleiderschap: In welke mate is je product onderscheidend? Lever je iets wat niemand levert? Is dat uniek in zijn soort? Uitblinken hierin leidt het “beste” product.
• Klantintimiteit: In welke mate reageer je op de klant? Staat deze centraal? Uitblinken hierin leidt tot de best geboden oplossing, in de beleving van elke klant.

Hiervoor gelden 4 regels:

• Blink in 1 waarde uit.
• Handhaaf een drempelniveau voor de andere 2.
• Verbeter jaar na jaar de waarde waarin je uitblinkt.
• Bouw een goed-afgestemd operationeel model dat is toegewijd aan het leveren van deze onovertroffen waarde.

De vergelijking met klanten en studenten, producten en opleidingen is in mijn ogen snel gemaakt. Ga je voor “operational excellence” dan zul je voor systemen kiezen die het proces optimaliseren, niet zozeer de deelnemer ondersteunen bij het leren. Ga je voor “product leadership” dan wil je “de beste opleiding” aanbieden die er is. Wat “het beste” dan precies is, laat ik voor het gemak in het midden. Ga je voor “customer intimacy”, dan is geen maatwerk teveel en lukt het om de deelnemer echt centraal te stellen.

Concreet voorbeeld: gaan we eerst zoeken naar een portfoliosysteem of een studentadministratiesysteem? Afhankelijk van de weging van bovenstaande 3 waarden is een keus dan duidelijker te maken. (En de optie: “we doen ze allebei tegelijk” is niet zozeer lef om veel aan te pakken maar kan angst zijn voor een echte keus) 

Vragen die het bij me oproept:

• Zou “de mate waarin” een organisatie presteert in deze 3 dimensies te meten zijn? Met een scan of zo? Van die “120 vragen op 5 puntsschaal” onderzoekjes?
• Zouden ROC’s die uit elkaars ruif eten deze waarden kunnen gebruiken om zich in dezelfde regio of voedingsgebieden juist wèl te onderscheiden?

Nu toon ik over het algemeen niet zoveel maatschappelijke betrokkenheid, maar een tweet van Johan bracht met op de volgende site: Stopdetelefoongids. Zeker omdat ik steeds minder kasten in huis wil met papier dat nooit van de plank komt. Al jaren gooi ik de gids rechtstreeks in de papierkliko. Vroeger zonder ergenis, tegenwoordig irriteer ik me er wel aan. Vanwege de papierverspilling.

Even aanmelden en je verschijnt op de mashup.