Blogisch!

Wel eens een afteller tegengekomen in het verkeer? Ik merk dat ik me minder gestrest voel tijdens haast als ik ZIE dat ik 57 seconden moet wachten voor het groen wordt. Afwachten verandert in gewoon wachten. Dat heb ik nu ook met het opstarten van de PC.

Soluto is een tool die analyseert wat je computer allemaal zou kunnen vertragen. Na de installatie en het heropstarten kan die analyse beginnen. Het scant alles dat tijdens het opstarten voorbij komt en plugins of extensies van browsers. Vervolgens geeft het de keus om een bepaald onderdeel te verwijderen of later handmatig op te starten.

Bijkomend voordeel: het leert steeds beter inschatten hoe lang de opstart duurt en toont de resterende tijd. In plaats van direct 6 programma’s op te starten zodra het bureaublad in beeld komt (en daardoor het eigenlijke opstarten te vertragen), wacht ik lekker geduldig, met grote innerlijke rust.

Zo’n vier jaar geleden startte ik echt met back-uppen. De oplossing die ik toen koos (Amazon S3 en JungleDisk) heeft ongeveer 3 jaar naar tevredenheid zijn werk gedaan. Alleen werd het toch prijzig. $0,14 per GB per maand voor opslag en $0,12 per GB per maand voor dataverkeer lijkt weinig, maar als je 200 GB wilt opslaan….

Totdat ik dus Crashplan ontdekte. Net als bij Amazon kun je je back-up bij hun opslaan. Wat interessanter is: je kunt binnen je familie-, vrienden- of vage kennissenkring opslag aanbieden. Het programma zelf, dat voor het back-uppen zorgt, is gratis.

Hoe werkt het?

• Maak een account aan bij Crashplan.
• Download en installeer Crashplan op de computer waar de back-up moet komen of vandaan komt.
• Wijs mappen/bestanden aan die in de back-up moeten.
• Wijs bestemmingen aan waar de back-up naartoe moet. Dit kunnen computers van jezelf zijn maar ook die van vrienden!
• Als je iemand anders opslag wilt bieden, stuur hem dan de code die Crasplan hiervoor biedt.
• Stel eventueel in wanneer er gescand moet worden op nieuwe of gewijzigde bestanden en met welke snelheid die geüpload moeten worden.
• Back-ups kunnen door anderen niet bekeken worden. Degene die opslag aanbiedt ziet één groot bestand. Daarin zitten al je eigen bestanden versleuteld.

Een voorbeeld van hoe ik het implementeerde:

• Binnen de familie zijn 2 computers aangewezen die niet uit worden gezet.
• Beiden bevatten een 2TB schijf.
• Onderling wisselen we de vriendencodes uit die Crasplan genereert.

Is 2 back-ups niet een beetje overdreven?

Dat lijkt zo, totdat een PC crasht van een vriend en in de week die nodig was om een nieuwe aan te schaffen zijn externe schijf met back-up van tafel valt. Zeker voor onzekere…

Eerst iets over twitter: Ik gebruik twitter voor mijn werk nog steeds, echter mondjesmaat. Door meerdere accounts te gebruiken vermoei ik de rest van de wereld niet met triviale tweets (“Ik heb een nieuw paar bergschoenen.”) en mijn familie bijvoorbeeld wel (En ja, wij hebben veel wandelaars in de familie). Ik onderschrijf wel het idee dat je het als instrument voor professionalisering kunt gebruiken, maar ik blijf steeds terug komen bij Google Reader. Waarom? Twitter is voor mij de brandkraan die onbeperkt open staat. Google Reader is meer de mengkraan die ik kan afstellen.

De voordelen voor mij:

• Door selectief te zijn in het kiezen van blogs die ik volg heb ik minder last van de attention crash. Oftwel: als ik alles wil volgen dat mijn intellect begeert wordt ik gek. Hiervoor heb ik wel het aantal bronnen (feeds) terug moeten brengen. Het waren er meer dan 500, nu ‘slechts’ zo’n 250.
• Door ‘tags’ toe te kennen aan elke bron, worden de toch nog 100 berichten per dag overzichtelijker ingedeeld. Ik gebruik voor elke bron 3 soorten tags, afhankelijk van wat ik in beeld wil hebben of filteren.
• Hierdoor kan ik het berichten verkeer ‘mengen’. Iets minder techniek? Iets meer fotografie? Iets minder humor? Iets meer design? etc.

De soorten tags helpen de volgende dwarsdoorsnedes te maken:

• Context-tags: @Home en @Work halen de twee belangrijkste contexten uit elkaar.
• Tijd-tags: #Dagelijks bekijk ik dagelijks èn zet ik op ‘gelezen’. #Maandelijks hetzelfde. #Someday wil ik nooit missen. Er zijn onderwerpen die ik 1 keer per maand aan wil snijden. In die tijd staat er genoeg klaar. Daarna gaat alles met de tag #Maandelijks op ‘Gelezen’.
• Onderwerp-tags: Op welk terrein een blog zich (grotendeels) begeeft. Bijvoorbeeld techniek, architectuur, onderwijs etc.

Vanaf nu: 1 bron erbij, 1 eraf! Het totale aantal berichten is toch meer dan ik kan lezen. Ik heb geen zero-inbox doel net als bij mail.

Hieronder volgt een beschrijving hoe je met behulp van de marktplaats zoekfunctie en RSS een scanner maakt die voor jou geheel automatisch het speur werkt doet:
Soms kun je tweedehands het beste iets kopen als je het nog niet nodig hebt. (Dat is iets anders als iets kopen dat je niet nodig hebt….) Tegen de tijd dat je het zeker moet hebben, is er soms net geen goedkope aanbieder. Om dit te voorkomen maak ik zelf altijd een “marktplaats-scanner” aan. Zelf verzonnen woord, maar dekte de lading het beste. Het voorkomt dat je elke keer opnieuw zelf marktplaats moet gaan zitten doorklikken en -spitten.

Twee use-cases:

• Seizoensartikelen: Speuren naar schaatsen, kampeerartikelen of ski’s. Ze worden wel meer aangeboden in het seizoen waarin je ze gebruikt, maar zijn op andere momenten in het jaar goedkoper te krijgen.
• Uitgesteld verlangen: soms heb je gewoon geduld of kun je de tijd nemen. Rustig afwachten tot je kans voorbij komt.

Hoe werkt het:

• Zorg dat je een RSS reader hebt: Google Reader, iGoogle, Explorer of iets anders bijvoorbeeld.
• Surf naar Marktplaats of Speurders.
• Gebruik de gewone zoekfunctie en vul daarbij zoveel mogelijk in. Zoekterm, rubriek, prijscategorie en bijvoorbeeld de afstand tot je eigen postcode.
• Zoek het RSS icoontje. Scroll hiervoor naar onderen bij marktplaats en kijk bij speurders boven de zoekresultaten.
• Kopiëer de link (feed) met de rechtermuisknop.
• Plak deze in je RSS reader.
• Wacht rustig een dag af en kijk hoe de feed update met de nieuwste verkopers….
• Na aanschaf gooi je de feed weer uit je reader.

Even een tooltje tussendoor. Jaarlijks zitten we een keer op zondagmiddag als het regent, nu dus, met de familie bij elkaar om vakantiefoto’s te bekijken. Dat zijn dan de foto’s van 7 vakanties… Nu komen andermans foto’s niet altijd over, dus die van mij ook niet. Het gevoel dat je op een bepaalde plek op vakantie had, wordt niet altijd door de foto opgeroepen.

Dus om niet 100 foto’s als slideshow voorbij te zappen, heb ik Animoto geprobeerd. De bedoeling is dat je je fotoselectie upload, muziek kiest en dan produceert. Er moet dan vanzelf een ‘mooie’ video gemaakt worden. Zonder dat je als eindgebruiker allerlei ingewikkelde studio-capriolen moet uithalen.

Ervaringen:

• De basis versie heeft als maximum filmpjes van 30 seconden, of je betaalt per video $3. Dat moet gebeuren voordat je nog maar één filmpje hebt gemaakt.
• Betalen kan behalve met creditcard, ook met Paypal.
• Je kiest een stijl en upload je foto’s. Interface is makkelijk.
• Na een paar minuten krijg je een mailtje dat het ‘renderen‘ klaar is.
• Vervolgens kun je het filmpje delen op Facebook/Twitter, exporteren naar Youtube, embedden op je blog of downloaden als MP4.
• De basisversie doet niet aan hoge resolutie. Het filmpje is uiteindelijk 432×240. Toch laag als je het later bekijkt op een leuke HDTV.
• Ik blijk de laatste foto en aftiteling te missen in de gedownloade versie.

En omdat embedding kan èn ik natuurlijk iedereen wil lastig vallen met mijn vakantie, bij deze:

Create your own video slideshow at animoto.com.

Via Scobleizer.

Nu ik al een tijdje de iPad aan het uitproberen ben èn ik steeds meer blogs tegenkom over toepassingen in onderwijs, ga ik meer nadenken over de ‘distributie’ zoals deze door de iTunes winkel loopt. Meer specifiek: hoe krijg je digitale content voor een student zijn neus, op zoiets gebruiksvriendelijks als een tablet pc?

Mijn toekomstgedachte was altijd die van ‘web-enabling voor alles’. Dus ook al hebben we nu nog lokaal geïnstalleerde cdroms die bij een methode horen, of netwerk versies van digitaal lesmateriaal, in de toekomst zou alles toch online moeten gebeuren? Daar hoef je toch geen visionaire guru voor te zijn? Waarbij de content òf uit een elo komt, van de site van een uitgever, van wikiwijs òf uit een materialenbank, alles verpakt in SCORM enzo.

Zoals het nu loopt op de iPad gaat het toch weer anders:

• Uitgeverijen van lesmateriaal kunnen hun boeken zelf verpakken in ePub of ander formaat (opsomming èn op welke hardware het draait) wat op ereaders gelezen kan worden. En dus ook op de iPad. De mate van interactiviteit is dan niet hoog. Paper-on-screen lijkt me. Opzich nuttig hoor, scheelt weer een hoop dode bomen en gesjouw. Wat er door de iTunes winkel gaat is alleen de ereader applicatie. De boeken zelf kunnen elders besteld worden en gedownload. Middels de befaamde iTunes uitwisseling op een echte pc of Mac verplaats je dan de content naar je iPad.
• Echt interactief materiaal vereist een volwaardige applicatie. Het ereader formaat lijkt me niet voldoende. Waar gaan uitgeverijen deze distribueren? Via iTunes? Waarbij je moet afwachten of je door de ballotagecommissie komt? Dan mag je nog hopen dat ze niet in flash ontwikkelen, toch niet weinig gebruikt voor interactief lesmateriaal. Maar even serieus, zou Malmberg zijn content willen distribueren via iTunes? Dus bijvoorbeeld van Dijk Educatie als middle-man inruilen voor Steve Jobs?
• Of kan op een ipad de bovenstaande visie toch werken? Alles web-enabled? Mijn ervaringen met de safari als browser zijn niet echt optimistisch. Overigens komt de iPad op een tijd waarin alle content laten streamen nog net een brug te ver is. Als er geen wifi is. Dan is downloaden en offline synchronisatie wel handig. Maar dan ben je terug bij optie 2. Overigens is dit probleem over 2 jaar waarschijnlijk weer weg als allerlei 3.5G, 4G en WIMax alternatieven komen.

Daarnaast heb ik ook een ander bezwaar (meer principieel dan praktisch): voor zowel hardware, platform, als distributie afhankelijk zijn van één leverancier. Dat is tegelijkertijd het handige aan de Android market. Geen filtering op kwaliteit weliswaar, maar wat iemand maakt, kan direct aangeboden worden. Sterker nog, je kunt je app distribueren buiten een market om. Zoals anderen zeggen: je hebt geen kwaliteitscontrole nodig die bepaalt welke app mag bestaan, je hebt een goede zoekfunctie nodig om te weten welke app je nodig hebt.

Of zie ik iets over het hoofd? Ik laat me graag vergissen!

Daarnaast is dit hele verhaal hierboven gefocust op digitaal lesmateriaal. Daarom mijn gelijksoortige oproep als Hans Hurenkamp: App voor presentieregistratie? Graag! App voor begeleiding en coaching? Graag! App voor roosterinfo en wijzigingen? Graag! En dan wel allemaal als frontje van een groter systeem wat elders draait en al die info verzamelt en ontsluit. A.u.b. dan wel voor èn iPad, iPhone, Blackberry, Android èn Windows 7 mobile. OK, die laatste mag je best even mee wachten, totdat je ziet dat die toestellen echt verkocht gaan worden….

Deze app had ik dus eigenlijk moeten kennen vòòrdat ik op vakantie ging. Maar ik ben blij dat ik OruxMaps nu heb. Zelf gebruik ik het nu voor GPS tracking van skate routes. Eerder had ik de GPS Tracker van Google zelf geïnstalleerd. Maar deze stopt het opnemen van je route als er mail wordt gecontroleerd of iets anders multitaskerigs ondernomen wordt. Kom je thuis met routes die halverwege dus ophouden.

Enkele voordelen van OruxMaps (de, gratis, applicatie kan nog veel meer):

• Online/offline gps tracking: Het werkt met alle grote online kaartleveranciers. Maar het laat ook van te voren kaarten lokaal op je mobiel kopiëren. Of als je geen navigatie nodig hebt: gewoon zonder kaart. GPS-coördinaten hebben voor opnemen natuurlijk geen kaart nodig. Dus geen dataverkeer! Had handig geweest in het buitenland…
• Export naar o.a. GPX en benoemen van categorieën. (hiking, running, cycling, rollerskating etc.)
• Integratie met EveryTrail en MapMyTracks. Sociale netwerken voor het delen van je tracks.
• Makkelijk te leren interface: opnemen, start, stop, continueren, inzoomen en uitzoomen etc.
• Statistieken van de route.

Overigens is de integratie met MapMyTracks heel eenvoudig. Je krijgt een speciaal mailadres. In de verkenner van Android ga je naar het mapje met de GPX bestanden. Deze mail je naar MapMyTracks. Die bouwt er een hele mooie interface omheen:

Dus toen liep ik een beetje rond met een heel erg mooi digitaal fotolijstje waar je ook op kunt surfen. Althans dat gevoel kreeg ik een beetje bij de IPad. Maar ik wil dat het een heel eind mijn laptop vervangt. Dus na de tip over “Documents To Go” heb ik deze geïnstalleerd. Als ik namelijk mijn Office bestanden “gewoon” kan openen en bewerken, dan neemt de praktische waarde van mijn IPad op het werk erg toe.

Een alternatief is natuurlijk aan de slag gaan met Google Docs of een andere web-tekstverwerker. Maar dan moet ik iedereen waar ik mee samenwerk daar in meekrijgen. Beetje kip-en-ei probleem.

Een overzicht van de functionaliteit:

• Openen en bewerken van Word, Excel en Powerpoint tot en met Office 2010 versies.
• Openen van PDF, iWork en een aantal afbeeldingformaten.
• Lokale opslag op de IPad.
• Synchronisatie met een externe desktop, middels WIFI.
• Synchronisatie met o.a. Google Docs, Dropbox en Box.net

Tot nu toe kan ik inderdaad zeker alles inkijken. Verwacht niet alle functionaliteit die Word of Excel ook zelf hebben. Maar als je qua lay-out niet superhoge eisen stelt, is het goed te doen. Wat mij wel weer opvalt is dat je er wèèr een apart synchronisatie programma voor nodig hebt. En ik moest enkele wel heel freaky hoepeltjes doorspringen voordat me dat lukte. Laptop en IPad op dezelfde wifi, daarna op beiden Documents To Go opstarten. Beiden moeten “gepaird” worden, middels een code. Daarna wordt er een standaard synchronisatie map aangemaakt die je natuurlijk niet wilt. Vervolgens stel je ze zelf in. Maar toen: 4,5 GB aan office documenten en afbeeldingen, het heeft zo’n 3 uur gekost. Opzich niet erg voor de eerste keer… maar toen ik van wifinetwerk veranderde en de “pairing” opnieuw wilde aanleggen, lukte dat niet. Resultaat: pairing weg, dan ook alle documenten op IPad weg! Kon ik daarna alles weer opnieuw doen. Kortom, ik haat het als een programma voor mij het beheer van bestanden overneemt. Blijf er met je freaky vingers af! Als ik niet meer wil synchen betekent dat niet dat je zomaar alles kan weggooien! Anyway, als je het eenmaal weet…. en tijdens vergaderingen zit ik nu papierloos met de documenten op scherm, ondertussen afspraken mee te typen. Toch een vooruitgang.

Mijn indruk dat er altijd wel iemand op de wereld is, met hetzelfde probleem als ik èn het vermogen om er een app bij te programmeren wordt weer eens bevestigd. Ik zocht een manier om ontvangen en verstuurde SMSjes op mijn Android mobiel te ontvangen/backuppen via mail.

Ik heb twee Use-Cases:

• Situaties die soms iets formeler worden, wellicht later, leunen wel eens op wat er ooit gecommuniceerd is via SMS. Om dan nog terug te halen wat er ook alweer gecommuniceerd is, is backup erg handig. Bijvoorbeeld afspraken die voortvloeien uit een ouderschapsplan.
• SMS-jes die gewoon leuk zijn om te bewaren omdat de inhoud grappig of “interessant” is. SMS-jes vormen soms ketting-dialogen die ik wil bewaren.

Dat kan dus met SMS Backup. Na installatie, vertel je je gebruikersnaam en wachtwoord van Google. (Alleen de app op je mobiel gebruikt dit.) Toen ik het de eerste keer aanzette, werden in 4 batches al mijn reeds ontvangen SMS doorgemaild. Bij de “Advanced Settings” stel je een label in voor GMail en eventueel of ze automatisch als gemarkeerd worden gelezen. Daardoor blijft het in je mailbox overzichtelijk. Anders spam je jezelf in één keer met per smsje een mailtje…. dat waren er over de 400 in mijn geval. En dat in 10 minuten.

Wat ik erg handig vind is dat in GMail alles geordend wordt per persoon. Stel je stuurt een SMS naar “Jan Janssen” en je ontvangt er ook weer 2, dan komt er in GMail een “conversatie” met de titel “SMS with Jan Janssen”. Daarin staan ze dan alle 3 onder elkaar. Dus overzichtelijk en doorzoekbaar.

“There’s an app for that” hoor je steeds vaker en dan niet alleen voor IPhone. Klopt voor Android net zo goed merk ik. Dus afgelopen weken heb enkele kleine, gratis, tools verzamelt. Die vooral een aantal dingen in de gaten houden:

• Battery Indicator: Ik haal vaak het einde van de dag niet met een vol opgeladen accu. Anderen met dezelfde ervaring hoor ik mopperen over zo’n ‘slechte’ accu, maar ik denk dat met de huidige stand van de technologie een 1500 mAh accu vet genoeg is. Echter, zowel GPS, mail, twitter, facebook, internet, foto, video en bellen in één apparaat stoppen èn verwachten dat je accu 2 dagen meegaat is niet realistisch. Ik merkte dat in het buitenland, waar ik dataverkeer uit had staan, de accu het 3 dagen vol hield.
  In ieder geval is de standaard batterij-indicator te grof. Deze echter geeft een percentage weer. Handig, want ik merk nu een voortdurende alertheid op een leeggelopen accu. Eigenlijk loop je de hele dag ‘energie-beheer’ te doen, maar dat is nu eenmaal niet anders.
• Advanced Task Killer: Bij andere telefoons wordt wel eens geklaagd over de afwezigheid van multitasking, maar bij Android is het soms andersom. Het lijkt wel of, eenmaal opgestarte, apps niet meer uitgaan. Weinig apps hebben een echte “exit”. (Google Navigation bijvoorbeeld wel) Bij de andere weet je niet bij afsluiten of afsluiten wel echt afsluiten is. ATK toont alles wat er op de achtergrond draait en laat ongewenste applicaties echt afsluiten. Scheelt ook weer energie.
• Phonalyzr: De uitgebreide factuur van mijn provider geeft veel inzicht, maar wel pas als de kosten al zijn gemaakt. Phonalyzr houdt echt alles bij. Aantal oproepen, minuten, sms, gemiddelden per uur, per dag, top 10 bellers etc. inclusief grafieken. Ook is een factuurdatum in te stellen, waarop je bundel weer opnieuw begint.
• Network Monitor: Ik vermoedde dat “Fair-Use” (maximaal 10x dataverbruik van gemiddelde nederlander) voor mij niet voldoende zou zijn, maar wilde het toch eens zeker weten. Ook als je geen onbeperkt internet hebt dus zeer bruikbaar (Er kan een alert value ingesteld worden als je boven een aantal MB komt). Tot nu toe ligt mjin maandgemiddelde zo rond de 800 MB .
  De tabel toont het dataverkeer van afgelopen dag, week en maand. De grafiek erboven laat je realtime zien wat je telefoon aan het doen is. Omdat dataverkeer in het buitenland voor mij €2,00 per MB zou kosten, heb ik tijdens de vakantie niet mobiel geïnternet. Roaming stond ook automatisch uit. Maar helemaal vertrouwen deed ik het niet. Zou er niet ergens iets zijn dat toch internetverbinding zoekt? De monitor toonde echter duidelijk 0 MB!

Paul Schuitman is namens het College van Examens betrokken bij de ICT aspecten van examinering. Samen met Nick Harmsen van Cito gaven zij de workshop ICT op de werkconferentie Examinering Taal en Rekenen.

Eerst kwamen de stappen van de implementatie:

• De IT manager en examensecretaris bezoeken regiobijeenkomsten over installatie en inrichting van ExamenTester.
• De cdroms met examensoftware worden geïnstalleerd en er wordt een systeemcheck en “Functionaliteiten Test Examens” uitgevoerd.
• De instelling krijgt een fiat voor het maximaal aantal tegelijk in te zetten computers tijdens afname. Dit is op basis van de resultaten van de systeemcheck.
• De instelling ontvangt packages met examens en wachtwoorden voor de installatie ervan. Deze packages worden geïnstalleerd.
• Het examenbureau voert kandidaten in en koppelt deze aan toets en afnamemomenten.
• Het examenbureau voert een corrector in voor de open vragen. Deze wordt gekoppelt aan toets en kandidaat.
• De toets en correctie worden gedaan en het examenbureau voert een ‘dataretour’ uit van gegevens naar Cito.

Verdere ICT vragen kunnen hier gesteld worden: coeprogrammatuur@cve.nl

Soms denk je dat grotere organisaties beter voor continuïteit kunnen zorgen. Helaas, Nav4All gaat stoppen, per 1 februari. Vanwege een probleem met de licenties van de gebruikte data (kaarten).

Ik heb Nav4All altijd met veel plezier gebruikt op mijn Blackberry: duidelijk gesproken instructie, correcte aanwijzingen op fantastische verkeersknooppunten in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Op tijd 6 baantjes opschuiven tussen vrachtverkeer en caravans: ging allemaal prima. En belangrijk: gratis. Ik had er zelfs voor willen betalen, maar er lijken geen financiële problemen.

Nu op zoek naar een alternatief….

OK, een nerd-alert gaat er meestal niet af als ik voorbij loop. Maar deze kleine mini-hack voor Chrome gebruikers wilde ik toch even delen.

Ik gebruik nu Chrome al een tijd met grote tevredenheid. Zelfs de “DEV” variant die iets voorloopt. Hiervoor haal ik extensies op bij ChromeExtensions. Zo ook voor snelle toegang tot Wikipedia.

Deze opent standaard in het engels. Nu vroeg ik me af of ik dit kon aanpassen. En jawel! Hier is hoe:

• Zoek de basismap op waar je extensions staan. Bij mij is dat: C:\Documents and Settings\userx\Local Settings\Application Data\Google\Chrome\User Data\Default\Extensions\
• Er staan daar veel mappen waarvan de naam willekeurig lijkt. Blader even door tot je de map hebt met de Wikipedia Extension. In deze map bevindt zich een icon, een manifest bestand en een html-pagina.
• Open het HTML bestand in notepad of een andere handige editor.
• Pas alle verwijzingen naar talen (lang=EN) en landen (country=UK of US) aan, naar NL.
• Sla het bestand op.
• Klik in de knoppenbalk de extension aan en test door een nederlands woord in te voeren.

Het werkte bij mij zonder opnieuw op te starten of te herladen. Wishlist: 2x dezelfde extensions kunnen installeren voor zowel engels als nederlands….

In navolging van andere App winkels, heeft Blackberry er nu ook eentje. Alhoewel een eerste blik veel games toont en andere voor mij niet nuttige tooltjes, ben ik er toch blij mee. Voorheen kostte het me altijd veel tijd om te speuren naar een specifiek Blackberry progje, waarvan je maar mocht hopen dat het technisch werkte.

Helemaal handig vindt ik de categorie verdeling die via RSS te volgen is. Mochten er op een bepaald gebied nieuwe apps verschijnen, dan krijg ik het automatisch binnen. Op dezelfde manier hield ik al nieuwe plugins voor WordPress in de gaten en dat bevalt me ook goed. Nu dus ook voor Blackberry.

Ik heb gedurende de jaren meerdere keren meegemaakt dat na aanschaf van een nieuw mobieltje ik òf via sim alle contactgegevens moest overtanken òf weer veel werk had om alles compleet te krijgen. Dus in je achterhoofd voortdurend het stemmetje “Als ik nou eens een tool vindt die dat overbodig maakt…”. Gelukkig komt bijna alle gewenste functionaliteit wel ooit tot ontwikkeling.

Het begon met Soocial. Een website die niet probeert een sociaal netwerk te zijn, maar 1 ding kan en 1 ding goed doet: Synchroniseren van je adresboek. Als eerste heb ik mijn Google Contacts er aan gekoppeld. Dat lukte zonder wachtwoord te geven enzo, maar netjes door autorisatie te vragen aan Google. Kan later altijd weer ingetrokken worden.

Daarna moest het nog naar mijn blackberry. Support daarvoor zit al een tijdje in “de volgende versie”, maar nu nog even niet dus. Via een omweg lukte het wel: Google heeft een prima Sync programma voor de Blackberry. Dus als ik nu mobiel een nummer of adres aanpas van iemand, pompt de sync het naar Google Contacts en dus je GMail. Even later pikt Soocial het op en stuurt het door naar mijn Windows Live Contactpersonen. Inclusief groepen die aangemaakt zijn bij Google komen goed mee. Deze worden zelfs groepen bij je MSN lijst.

Klein nadeeltje was wel dat iedereen waar je ooit een mailtje naar heb gestuurd door google gezien wordt als contactpersoon. Dus de sync kieperde 600 personen, veel dubbelingen, in mijn blackberry. Dat is daar niet zo’n probleem, want als je 3 letters van een persoon intoetst heb je meestal de juiste al. Plus opschonen heeft daadwerkelijk zin: het wordt vervolgens overal doorgevoerd.

Naar de toekomst toe: als ik ooit van mobiel verander, ben ik redelijk hoopvol dat Soocial deze ondersteunt. De moderne Nokia’s, Sony-Ericsson en IPhones ondersteunen ze. Ook bij kwijtraken heb ik gelijk een backup.

Via het Google blog, kwam ik achter een webinar over voorbeelden van implementaties, van Google Apps, binnen onderwijsinstellingen. Voor wie het wil volgen:

Het is op donderdag 25 juni, 10:00 PDT (Pacific Daylight Time = UTC – 7). Daar lopen ze 9 uur achter, dus voor ons (UTC +2 in de zomer) om 19:00 uur! Als het goed is…

Ik kreeg vandaag een telefoontje van een SMS leverancier. Of we interesse hebben in SMS-en vanuit de ELO. In het verleden hebben we dit alles bekeken om zo mededelingen of nieuwe cijfers te sms-en. Maar ik vind het niks (meer). Soms merk je dat de werkelijkheid alles inhaalt.

Mijn eerste reactie was: “boven de 10 cent per sms is praten we niet eens”. Toen bleek het 11 cent te zijn….
Ik heb de beleving dat Telecom carriers zelf 3 cent per sms kwijt zijn…
Maar afgezien van geld, we zijn er al eerder mee bezig geweest:

• Er zijn verschillende sms building blocks die opzich niets kosten, je betaalt alleen per sms.
• We hebben rond de tafel gezeten met een beginnend bedrijfje, die zelf afhaakten omdat “sms toch gaat verdwijnen en mobiel internet steeds meer toeneemt”.
• We zijn al een tijd op zoek naar een mogelijkheid om dagroostering goed te communiceren. In onze leerfabrieken is het niet meer te doen om met papier rond te rennen en deze op te hangen op 4 plekken in elk gebouw.
  Maar: geen communicatie==>geen dagroostering==>geen goede aanwezigheidsregistratie==>veel $%^@# met accountant.

Mijn 2 kwartjes:
Als er vanuit het onderwijsproces behoefte bestaat om laagdrempelig, anytime, anywhere, mobiel berichten door te geven, dan zouden we de mogelijkheid kunnen onderzoeken, maar ik vind het een echte 2005 oplossing. Had toen leuk geweest, maar geef het nog een jaar en de mobiele breedband beschikbaarheid onder studenten is nog hoger. Of ben ik te optimistisch?
Of liever gezegd: mededelingen van 140 karakters zullen wel blijven bestaan, maar dan via http ipv sms.

Daarnaast: stel dat 100 courses in onze Blackboard omgeving 1 sms per week genereren, gedurende een jaar van 38 weken, aan 1000 studenten. Dan levert dat 100x38x1000=3.800.000 sms-jes op, of grofweg 400.000 euro.
Dat zou dan zijn als er 1 mededeling ge-sms’t wordt. Dan hebben we het nog niet eens over het sms-en van gradebook cijfers. Dan loopt je aantal in de miljoen sms of 100 kilo-euro per maand. Zijn er instellingen die dat betalen?

Deze keer geen uitgebreid vergelijkend functionaliteitsonderzoek, maar korte eerste impressie van deze nieuwe dienst uit de Labs stal. Alpha versie nog. Samengevat: je kunt hele grote platte tabellen inlezen en hierop filteren en aggregeren. De uitkomst hiervan kan vervolgens als tabel of allerlei grafieken getoond worden. Gedeeltelijk lijkt het dan op een draaitabel maken in Excel.

Het openingsscherm heeft wel iets weg van Google Docs en toont direct het voordeel van tabelletjes in de cloud: delen met anderen.

Een ander voordeel toont het import scherm, van bijvoorbeeld een excel-bestand. Het mag tot 100 MB, oftwel groot dus (Je moet flink wat operationele info hebben wil je met platte tabellen zover komen).

De overeenkomst met Google Spreadsheets roept gelijk de vraag op: waarom iets aparts met tabellen? Daarom enkele verschillen:

• Het creëren van “Views”: wat er van de tabel getoond wordt kun je instellen door kolommen aan/uit te zetten.
• Elke kolom kan gefilterd worden op alle waardes van de kolommen.
• Aggregeren: je kunt instellen wat je geaggregeerd wilt hebben en waarmee. Bijvoorbeeld:

Ik heb een spreadsheet gebruikt met prognoses ILT tellingen per school, team, leerweg en niveau. Ook levert dit naar studententarief geplande formatie op. De info zelf laat ik even weg , maar hieronder zie je het aggregatie scherm:

De termen die vermeld zijn, zijn de kolomtitels. Van elke kolom kan een aggregatie gemaakt, met de waarde van elke andere kolom. Hierboven is dat: Per entiteit (school) en team de som van het aantal leerlingen van de prognose. Er wordt dus geaggregeerd op alle “onderliggende getallen”. De tabel vermeld namelijk het aantal per leerweg en niveau. Deze worden ‘opgeraapt’ en per team getoond.

Conclusie: voor Alpha versie niet slecht, uiteindelijk zou deze functionaliteit van mij “gewoon” onderdeel mogen zijn van Google Spreadsheets.

Deze post heeft een persoonlijk tintje en het is interessant voor iedereen die WordPress gebruikt voor wellicht meer dan bloggen alleen. WordPress is voor mij de hamer die elk probleem in een spijker verandert. Het voordeel van WordPress is het hele ecosysteem van plugins er om heen, die de functionaliteit naar behoefte laat aanpassen. Maar om bij het begin te beginnen:

Mijn vader heeft zijn hele leven geschilderd en ik had altijd het voornemen om dat eens ‘helemaal’ te digitaliseren en er een website van te bouwen. Ergens rond 1998, 1999 ontstond voor het eerst de mogelijkheid om foto’s te laten afdrukken en ze direct als jpeg op cdrom te ontvangen. Toen waren er nog geen CMS-en zoals nu. Dat betekende dat er per schilderij thumbnails gemaakt werden en statische html pagina’s etc. Leuk voor 10 schilderijen, maar het wordt al snel teveel werk. Later kwamen er tools om van een bak met foto’s in één keer de pagina’s te genereren, inclusief navigatie. Toen heb ik JAlbum gebruikt.

Ondertussen vonden we als broers en zussen (ik heb er 6) dat we een keer alle werken moesten digitaliseren. Zodat we een catalogus konden geven. Leek ons een leuk cadeau. Daar verslikten we ons in, gezien de hoeveelheid: we kwamen er toen pas achter dat vader 500 schilderijen en 70 tekeningen had gemaakt. In 3 dagen doorliepen we een aardige workflow: iemand pakt schilderij en zet het op de ezel, eentje meet de maten, een ander maakt een foto, een ander schrijft een catalogusnummer op de achterkant etc. Twee noteerden alles in excel. Later hebben we uit al die foto’s de schilderijen ‘gesneden’. Vervolgens kostte het 6 inkt-cartridges en 3 dagen om te printen. Denk nooit dat je het goedkoper kan dan de copy-shop

Toen heeft het lang online gestaan met Jalbum. Maar ik wilde terug naar mijn hamer! Wat blijkt? Als je maar lang genoeg geduld hebt komt de gevraagde functionaliteit vanzelf! Opzich is een kunstgalerij geen blog. Als mijn vader nog zou herinneren wanneer elk werk gemaakt is dan zou per schilderij de publicatiedatum aangepast kunnen worden. Dan zou je zijn werken in de stroom des tijds zien. Ik heb het echter als volgt gedaan:

• Met IrfanView heb ik alle 560 werken in een keer dezelfde breedte gegeven.
• Op kunst.jacquesdebruijn.nl heb ik WordPress geïnstalleerd.
• Als plugin heb ik PhotoQ geïnstalleerd. Deze maakt van je blog een fotoblog (1 foto is 1 post). Met deze plugin kun je meerdere afbeeldingen in 1 keer uploaden en er posts van maken. Na een kwartier stampen had ik 560 blogposts.
• Ik heb als theme ‘plaintxt‘ geïnstalleerd. Is nota bene voor kale tekst bedoelt, terwijl er geen letter in de postings staat. Maar een relatief kaal thema laat de werken beter tot zijn recht komen.
• Omdat de datums onbekend zijn heb ik uit het thema, de datumvermeldingen gesloopt.
• Het enige waar nog relatief veel werk in te doen is, is het juist categoriseren/taggen van alle werken. Gelukkig kan sinds versie 2.7 WordPress ook meerdere postings tegelijk editen.

Mijn vader vond ook dat het fysieke werk zelf het kunstwerk is. De afbeeldingen ervan zijn hoogstens ter promotie. Deze zijn dan ook vrijgegeven onder een CC–By-No-SA licentie.

Alhoewel er al meerdere Twitter clients zijn voor mobiele apparaten, vond ik ze tot nu toe traag of geheugenvretend. Dat kan zomaar aan mijn Blackberry liggen. Maar toen ik voor het eerst iemand binnen de familie op weg hielp met Twitter kwam weer de vraag: Wat draait op mijn Nokia…
Dat bleek Twibble te zijn. De site vraagt niet om je wachtwoord. Het programmatje zelf, eenmaal geïnstalleerd, natuurlijk wel. Ervaring, subjectief, tot nu toe:

• Start vlot op.
• Sneltoetsen voor refresh en tweets zijn handig.
• Draait soepel, in ieder geval op Nokia E71 en Blackberry 8310, maar verder op alles wat Java aankan.
• Ziet er gelikt uit, maar dat is persoonlijk.
• Mogelijkheid om GPS locatie te gebruiken om je Twitter locatie te updaten.